به سراغ  من اگر می اید پشت هیچستانم

پشت هیچستان جایی است

پشت هیچستان رگهای هوا پر قاصدک های است

که خبر می ارند  از گل وا شده ی دورترین بوته ی خاک.

روی شنها هم نقشهای سم اسبان سواران ظریفی است

که صبح به سر تپه ی معراج شقایق رفتند

پشت هیچستان چتر خواهش باز است

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود

زنگ باران به صدا  می اید

ادم اینجا تنهاست

و در این تنها یی سایه نارونی تا ابدیت جاری است

به سراغ من اگر می ایید

نرم و اهسته بیا یید مبادا ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من..

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱۱/٢۱ساعت ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ توسط زینب منوچهری نظرات () |