عقربه های قبله نما را دیده اید که پیوسته لرزانند مگر زمانی که همسو با قبله باشند.دل آدمی نیز همین طور است,لرزان و مضطرب,مگر این که با خدا همسو شده و همواره در یاد خدا باشد و پیامبر(ص) همیشه دلی آرام داشت ,زیرا که پیوسته در یاد خدا بود.در تمام نشست و برخاست ها خدا را یاد می کرد.نه اینکه مدام تسبیح به دست داشت بلکه هر کجا می خواست کاری انجام دهد با خود میگفت:اگ خدا جای من بود الان چه میکرد و یاد خدا به این معنا است... .